Posts

Showing posts from April, 2026

గజల్

 గజల్.. చెలిమి పొందు  లేతగాలి అందించే..లీలలన్ని చెలిమి పొందు పూలనవ్వు చిందించే..పూర్ణమైన చెలిమి పొందు ప్రతికణమొక తృప్తిగాను పవిత్రమై దివ్యమౌను  ప్రవహించే పసిడినదుల..పంత  మైన చెలిమి పొందు చేదుపాల మడుగు లేదు.. చేత కాని పనిలేదు నిత్యచైత్ర వీణాధర..చిత్రమైన చెలిమి పొందు ప్రియమానస సరోవరపు. పరిహాసపు కథలుగా  గోర్వెచ్చని మంచుపూల..గొప్పవైన  చెలిమి పొందు  కోటి ఇంద్రధనువు లైన ..గొప్పకావు  నీ తలుపుకు అంతులేని గగనాలకు..ఆత్మ సాక్ష్య చెలిమి పొందు నీ అంతరంగమేగ..నిజమాధవ సన్నిధంటే గంధాలకు అతీతమై..రమ్యమైన చెలిమి పొందు కులుకు చుండె మనసు..కూలివాని చెలిమి పొందు చేతినిండ ధనమునున్న..చింత మాపు చెలిమి పొందు .....
  ******106-***- విద్య విద్వాంసునైనను వినయముగల కుక్క నేన్గు గోవుగనైన కూడు జేర్చు జ్ఞాని సమముగాంచ విలువ కాల మాయ విశ్వ వేంకటేశ్వర కళ వినయ లీల 🌼 భావము:→ ఎంత పెద్ద పండితుడైనా, నిజమైన మహిమ వినయమే.→ కుక్కకైనా, గోవుకైనా సమానంగా ఆహారం పెట్టడం ద్వారా సమత్వ భావం వ్యక్తమవుతుంది.→ అన్ని జీవుల పట్ల కరుణ చూపాలి అనే సందేశం.→ నిజమైన జ్ఞాని సమత్వంతోనే అన్నింటిని చూస్తాడు; కాలం, మాయ అన్నవి విలువలను మార్చలేవు.→ ఈ సమత్వం, వినయం అన్నీ వేంకటేశ్వర యొక్క లీలలు —→ విశ్వాన్ని నడిపే దైవకళలో ఇవి భాగాలు. 🌺  ******107***** మాట లేనిచో మంత్రము మాయ కమ్ము నోరు విప్ప లేకయు నున్న నొప్పి నాకు పొందు పరచడం కాదను పోరు మీద వేంకటేశ్వరా కలియుగ విద్య తీరు 🌼 భావము:→ మాటలు లేకపోతే, మనసులోని భావాలు మంత్రంలా అంతర్ముఖంగా మారి మాయలో మునిగిపోతాయి.→ చెప్పలేని బాధ మనసులోనే మిగిలి, మౌన వేదనగా ఉంటుంది.→ ఇది ఎవరితోనూ పోటీ కాదు; పొందడం–పంపడం అనే లావాదేవీ కాదు.→ ఇది అంతరంగ యుద్ధం, ఆత్మతోనే జరుగుతున్న పోరు.→ ఓ వేంకటేశ్వర ! ఈ కలియుగంలో మనిషి జీవన విధానం ఇదే —→ మౌన వేదన, అంతరంగ పోరాటం, దైవ శరణాగతి. *******108***** శుభము కాల సుకర్మళ శ...

పాదాది న్యస్తాక్షరి

కేకి ,కోకిల, కాకి,వాకిట.. దత్తపది. అంశం.. కాకి మనోగతం. కేకిగా గానలోకమగు కీలక వైనము కాలమందునన్ కోకిల జూసి కీర్తనగు కింపుగ యుండియు సేవ ధర్మమున్ కాకిగ నైననన్నెవరు కాదని చూచుచు నిత్య మార్గమున్ వాకిట నుండి కూతలగు వాసన భావపు నొంటి చూపుగన్ 🌸 సరళ భావం కేకి (నెమలి) తన అందంతో లోకంలో ప్రాముఖ్యం పొందుతుంది. కోకిల తన మధుర గానంతో కీర్తి పొందుతుంది, సేవగా భావించబడుతుంది. కానీ నేను కాకిని — నన్నెవ్వరూ అంగీకరించరు, ఎవరూ దగ్గరకు రారు. ఇంటి వాకిట నుండే నా కూత వినిపించినా, దాని వెనుక ఉన్న భావాన్ని ఎవరూ గుర్తించరు. 🌸 ఒక వాక్య తాత్పర్యం 👉 “లోకం అందం, స్వరాన్ని మాత్రమే గౌరవిస్తుంది; కాకి అంతర్మనసు మాత్రం ఎవరూ చూడరు.”             కాకిని నేను నల్లనని,కాకులగోలని యీసడింత్రుగా! కోకిల నల్లనే యయిన గోముగ దానిని మెచ్చుకొందురే! కేకికి పింఛ మున్నదని క్షేమకరమ్మని పెంచుచుంద్రుగా! వాకిట నేను నిల్చియును బంధుల రాకను దెల్పుచుందుగా! కాకితొ పోల్చి తెల్పెదరు గాత్రము చించుకు గోలపెట్టినన్  కోకిల చేయు కూరిమిని గూటిన పెట్టిన గ్రుడ్లకోసమై  కేకికి పించ సౌరభమె కెవ్వున కేకను వేయదెప్పుడున్ ...
పాట: “కలియుగ మాయ” 🎼 రాగం: చారుకేశి (వేదన + తాత్త్వికత) 🥁 తాళం: ఆది తాళం (8 మాతృకలు) 492. 🎶 పల్లవి: కలియుగ మాయ ఇదేనా రా… మనసా! కనబడే ప్రేమ అంతా నాటకమా? అవసరమే బంధమై నిలిచెనా రా… అనురాగం మాటల్లోనే మిగిలెనా? 🎶 చరణం – 1: సొమ్ములేని విటున్ని దరి చేరనీయరు అధికారంలేని నాయకున్ని చేరనీయరు ధనం కోల్పోయిన వాడిని చూడరెవ్వరూ ఎండిన చెట్టుని పక్షులు కూడ చేరవు 🎶 చరణం – 2: కష్టంలో దానం పొంది నిలిచిన వాడే కాలమొచ్చినపుడు మరిచే మనసే అమ్మ ప్రేమతో పెంచిన బిడ్డయినా వయసొచ్చినపుడు దూరమవ్వే దారే 🎶 చరణం – 3: అడిగిన వెంటనే ఇచ్చే నాన్న ప్రేమ అడిగితే ఎందుకని మరిచే కాలం చదువుకున్నా ఉపాధి రాకపోతే మనిషినే తప్పు పట్టే లోకం 🎶 చరణం – 4: అవసరానికే స్నేహం చేసుకునే జనమే ఆపదలో తోడు లేక దూరమయ్యే మనమే కోరికల కోసమే కట్టే బంధమే సర్వం ఇచ్చినా లోపమే అనుకునే మనసే 🎶 చరణం – 5: అవసరాన్ని బట్టి ప్రేమ నేర్చుకున్నాం అవసరం తీరగానే వదిలించుకున్నాం ఏ ఎండకా ఆ గొడుగు పట్టుకున్నాం మాటలతోనే బ్రతుకే మిగిల్చుకున్నాం 🎶 ముగింపు (పల్లవి – మృదువుగా): కలియుగ మాయ ఇదేనా రా… మనసా నిజమైన ప్రేమ ఎక్కడో వెతుకుదామా… 🌟 సంగీత సూచనలు: పల్లవి → నెమ్మదిగా...